Siły sojusznicze ćwiczą wariant obrony


Manewry NATO w naszym regionie zmieniają swój charakter. Żołnierze ćwiczą scenariusze obrony

    

Ostatnie duże ćwiczenia takie jak Saber Strike pokazują, że sojusznicy zaczynają ćwiczyć kolektywną obronę w regionie, a siły NATO przysłane na wschodnią flankę mają charakter bojowy – uważa analityk Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych Wojciech Lorenz. Jak podkreślił Sojusz dba o równowagę i ćwiczy zdolność do reagowania na wyzwania ze wszystkich kierunków.

Zakończone niedawno Saber Strike to ćwiczenie organizowane od ośmiu lat przez amerykańskie wojska lądowe w Europie (USAREUR). Odbywa się ono w krajach bałtyckich. Nie jest to ćwiczenie natowskie, ale uczestniczą w nim państwa Sojuszu. Państwa NATO biorą też udział w ćwiczeniach takich jak Baltops – którego scenariusze nie przewidują działań z art. 5 mówiącego o wspólnej obronie w razie ataku na jednego z sojuszników. Biorą też udział w ćwiczeniach narodowych, takich jak polskie manewry Anakonda.

– Ważne w tych ćwiczeniach, które na szczęście trochę się nasiliły w regionie, jest to, że zmienia się też ich charakter. Odbywają się na większą skalę, obejmują większą liczbę państw, zaczynają w nich być uwzględniane elementy sił, które zostały rozmieszczone na wschodniej flance, w państwach bałtyckich i w Polsce

– podkreślił Lorenz w rozmowie z PAP.

– Choć liczba ćwiczeń nie rośnie, zdecydowanie wzrasta ilość ćwiczeń, które uwzględniają scenariusze kolektywnej obrony i dotyczą działania na wschodniej flance. Ogólnie można powiedzieć, że wszystkie ćwiczenia pokazują, że zaczynamy ćwiczyć scenariusze kolektywnej obrony w regionie

– zauważył ekspert.

Zwrócił uwagę, że „wprawdzie ćwiczenie Saber Strike było organizowane już po raz ósmy, ale wcześniej nie ćwiczono taktycznych przejazdów amerykańskich sił wielkości kompanii, czy w niektórych wypadkach batalionu, z Niemiec do Polski czy na Litwę„.

– Ćwiczenie ma wiele obszarów oddziaływania. Jeden to sama widoczność wojsk, która ma znaczenie dla państw zaniepokojonych zmieniającą się sytuacją bezpieczeństwa, to obszar „reassurance” – wzmacniania poczucia bezpieczeństwa – dodał ekspert. – Chodzi o sygnalizowanie obecności potencjalnemu przeciwnikowi, ale także testowanie zdolności logistycznych, zapoznawanie się z terenem, szlakami komunikacyjnymi, to wszystko jest nowe w tych ćwiczeniach

– zaznaczył Lorenz.

Zwrócił uwagę, że „wiele spraw ciągle w NATO nie jest rozwiązanych”, np. podporządkowanie batalionowych grup bojowych rozmieszczonych w Polsce i państwach bałtyckich.

– W oparciu o otwarte źródła nie da się jasno ocenić, czy są wpięte w natowski system umożliwiający – w sytuacji, gdyby pojawiło się zagrożenie – głównodowodzącemu siłami NATO w Europie szybkie przejęcie dowodzenia tymi jednostkami

– powiedział.

Jak wyjaśnił, chodzi o podporządkowanie – gdyby zaszła taka potrzeba – wielonarodowych sił na wschodniej flance i jednostek wsparcia ułatwiających przerzut sił szybkiego reagowania, naczelnemu dowódcy sojuszniczych sił w Europie, który mógłby w razie kryzysu stawiać siły w gotowości lub uruchamiać je zanim zapadną decyzje polityczne.

– To nie jest w pełni jasne, ale istotne jest to, że w czasie większych ćwiczeń amerykańskich, czy ćwiczeń NATO te elementy są ćwiczone. To pokazuje, że nawet jeśli są pewne niejasności, będą wyjaśniane i dopracowywane w kolejnych miesiącach

– powiedział Lorenz.

Według niego ostatnie ćwiczenia „pokazują, że elementy układanki zaczynają się znajdować na swoim miejscu, że NATO i Amerykanie zaczynają ćwiczyć różne scenariusze, które pozwalałyby elastycznie reagować na kryzys, w zależności od jego charakteru„.

Jak dodał, w razie kryzysu mogłoby wystarczyć sprawne przerzucenie sił szybkiego reagowania NATO, żeby wzmocnić wysuniętą obecność i zademonstrować gotowość do obrony państw bałtyckich i Polski.

– Pokazujemy zarazem, że już rozmieszczone siły mają charakter bojowy, nie służą tylko jako polityczny sygnał, ale w sytuacji kryzysu potencjalny przeciwnik musiałby się liczyć z tym, że nie osiągnąłby swoich celów minimalnym kosztem; że koszty byłyby wysokie, prowadziłyby do eskalacji, zwiększały ryzyko zaangażowania całego sojuszu i Stanów Zjednoczonych w konflikt

– powiedział analityk.

Jak zaznaczył na ten rok Sojusz zaplanował 106 ćwiczeń, które są oficjalnymi ćwiczeniami NATO, i np. sprawdzają struktury dowodzenia oraz certyfikują siły szybkiego reagowania; a ćwiczeń narodowych i międzynarodowych, które nie są ćwiczeniami natowskimi, ale uczestniczą w nich państwa NATO, jest 180.

– Nie ma znaczącej różnicy w porównaniu do poprzedniego roku, Sojusz wyraźnie pokazuje, że stara się nie eskalować napięć, które Rosjanie skrzętnie wykorzystują i pokazują, że zwiększona aktywność NATO daje im uzasadnienie do dalszych działań, które nie są korzystne dla bezpieczeństwa w Europie – przesuwania wojsk, rozmieszczania różnych zdolności militarnych czy to w Kaliningradzie, czy na Białorusi

– powiedział Lorenz.

Podkreślił, że „jest utrzymywany niezwykle ważny dla utrzymania politycznej spójności NATO balans, między ćwiczeniami obejmującymi działania na wschodzie, misje reagowania kryzysowego i działania poza terytorium NATO”.

– Kilka ćwiczeń będzie wyraźnie zorientowanych na północ, o co od lat zabiegała Norwegia. Sojusz pokazuje w ten sposób, że jest gotowy do działania na wszystkich kierunkach strategicznych, zgodnie z zasada 360 stopni

– powiedział Lorenz.

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: PAP, niezalezna.pl

 

Udostępnij

TAGI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogerów lubi to: